آیا تا به حال یک ماله آجری را برداشت و فکر کرده است ، "چگونه این چیز سالها بقا می شود ، بدون اینکه به یک پیشرانه تبدیل شود؟ پاسخ به طور خاص از فولاد آن نهفته است ، آلیاژ سخت و سخت که آن را به یک اسب بخار در سایت های شغلی تبدیل می کند. بیشتر ماله های آجری از فولاد کربن بالا جعلی شده اند ، ماده ای که کمتر در مورد فلاش و بیشتر در مورد استحکام بی رحمانه ، مانند یک کارگر ساختمانی در چکمه های فولادی است.
فولاد کربن بالا عضله خود را از ترکیب خود بدست می آورد: حاوی کربن 0.6 ٪ تا 1.2 ٪ است که به طور قابل توجهی بیشتر از فولاد خفیف است که در مواردی مانند نرده های زنجیره ای استفاده می شود. این کربن اضافی یک ساختار مولکولی ایجاد می کند که هم سخت و هم مقاوم در برابر سایش باشد ، به این معنی که تیغه ماله می تواند از طریق ملات ریز و درشت ، آجرها را به تراز برساند و حتی بدون کسل کننده یا خم شدن ، بازدیدهای تصادفی را از یک چکش دور کند. این نوع فولادی است که شخصیت ها را به مرور زمان ایجاد می کند-آن ها و خراش ها نقص نیستند. آنها از ابزاری که در کار قرار داده شده است ، زخم های نبرد دارند.
اما برخی از ماله ها آن را با فولاد کربن پر فشار ، یک قدم جلوتر برداشته اند. این فرآیند شامل گرم کردن تیغه به دمای شدید ، سپس خاموش کردن آن در آب یا روغن برای قفل کردن استحکام ، و به دنبال آن گرمایش دوم برای کاهش شکنندگی است. نتیجه؟ تیغه ای که به اندازه کافی سخت باشد برای استفاده سنگین اما به اندازه کافی انعطاف پذیر است تا وقتی به آجر سرسخت تکیه می دهید ، کمی تحت فشار قرار دهید-بدون فشار بیشتر.
از فولاد ضد زنگ در اینجا انتظار نداشته باشید-در حالی که برای چاقوهای آشپزخانه عالی است ، سطح صاف آن نیز ملات را نگه نمی دارد ، و فاقد حفظ لبه مورد نیاز برای سوءاستفاده روزانه است. از طرف دیگر ، فولاد کربن بالا بهترین دوست میسون است. اگر در باران بماند ممکن است زنگ بزند ، اما پاک کردن سریع با روغن آن را شکل می دهد و آن پتینه؟ این یک نشان افتخار است ، اثبات این که این ابزار فقط در یک ریخته نشسته است-در آنجا وجود دارد که چیزی را ادامه می دهد.
