فکر کنید که گچ کاری به عنوان یک رقص خوب رقصنده-هر مرحله از هر مرحله ساخته شده است ، و یکی را از دست می دهد و کل عملکرد مسطح است. بیایید 7 مرحله ای را که یک دیوار خشن را به یک بوم صاف تبدیل می کند ، تجزیه کنیم.
اول بالا: سطح را آماده کنید. این مانند این است که صحنه های قدیمی را از رنگ قدیمی ، گرد و غبار یا بیت های گشاد خارج کنید ، سپس دیوار را مرطوب کنید تا گچ مانند یک دوست وفادار چسبیده باشد. بعد ، کت خراش را بمالید. این لایه نازک و ریز و درشت اولین آغوش دیوار است ، به اندازه کافی خشن است که به کت بعدی چیزی برای گرفتن آن می دهد. بگذارید خشک شود تا زمانی که چسبناک باشد ، سپس با یک ماله ، خطوط را به آن بکشید ، زیرا یادداشت های عشق را برای لایه بعدی ترک می کنید.
سوم: زمان کت دوم. این ضخیم تر ، خراش ها را صاف کرده و شروع به شکل دادن به شخصیت دیوار می کند. سریع کار کنید-گچ منتظر هیچ کس نیست! پس از تنظیم اما هنوز هم نرم ، سطح را با یک اسفنج یا ماله شناور شناور کنید و به آرامی فشار دهید تا حباب های هوا را بیرون بکشید. این مانند اتو کردن چین و چروک در پیراهن است ، اما برای دیوارها.
مرحله پنجم: ماله به کمال. هنگامی که گچ محکم اما نه صخره ای سخت ، یک ماله فولادی را در حرکات دایره ای روی آن بچرخید و آن را صیقل دهید تا زمانی که مانند یک میز مجهز به آن می درخشد. سپس ، بگذارید درمان شود. عجله این مانند بیرون کشیدن کیک از فر است که خیلی زود می پردازد. سرانجام ، در صورت نیاز ماسه را به آرامی ، هرگونه نواقص کوچک را پاک کنید.
در آنجا آن را دارید: هفت مرحله که هرج و مرج را به آرامش تبدیل می کند ، یک لایه صاف در یک زمان.
